OVER MIJN LICHTPUNTEN EN INSPIRATIEBRONNEN UIT 2025
‘Gisteren’ liep ik als kind onbevangen de toekomst in.
‘Vandaag’ kijk ik naar de toekomst als krasse knar.
Op het eerste gezicht komen er meer bedreigingen dan kansen in beeld. Het zijn de jaren zelf die een onbevangen blik verhinderen. Want levenservaringen maken je ‘sadder and wiser’. Als gewaardeerde lezer herken je dit vermoedelijk.
Dagelijks komt via de media een parade van leed voorbij::
- Het politieke klimaat is in veel landen guur: autocraten winnen terrein.
- Gewelddadige oorlogen houden aan; verdere escalatie op ’t oude continent is voorstelbaar.
- In de digitale ruimte domineren techbro’s:. Ze eisen onze aandacht steeds meer op.
- En intussen stijgt de gemiddelde temperatuur. De Elfstedentocht is geschiedenis geworden.
- In ons land blijft een betrouwbare overheid vooralsnog uit ’t zicht. Begrijpelijk dus, dat het vertrouwen in politici is gedaald.
- …
‘Stop hier maar Peter. Jij bent toch een man van het halfvolle glas, dus hoe zit het met de lichtpunten? Zie je die ook in het donkere geopolitieke landschap?, zo fluistert m’n interne stem nu. Hierover nadenkend springen drie gebeurtenissen uit 2025 naar voren:
- Twee democraten van een nieuwe generatie stelden zich in binnen- en buitenland verkiesbaar voor hoge, verantwoordelijke functies in het openbaar bestuur. Ze moesten van ver komen – en ze wonnen! Deze onverwachte resultaten eind oktober in Nederland en begin november in New York laten mijn sociaal-liberale hart sneller kloppen[1]
- Een meerderheid van Europese leiders bleek eerder deze maand bereid en in staat om Oekraïne meerjarig te steunen. Niet alleen militair, maar ook financieel – 90 miljard euro komt voor Zelensky en de zijnen beschikbaar. Terwijl Washington zich terugtrekt, komt Brussel steeds meer naar voren – eindelijk investeert Europa meer in zijn verdediging!
- Voor het eerst is er wereldwijd meer elektriciteit opgewekt uit zon en wind dan uit steenkool. Het is nog geen trendbreuk. Maar een betekenisvol signaal is het wel.
Deze gebeurtenissen geven de veranderingsgezinde burger moed.. Want de mogelijkheid van positieve uitkomsten in de nabije toekomst is terug.
INSPIRATIEBRONNEN
De werelden van sport en cultuur boden mij ook dit jaar diverse momenten met een blikverruimend en inspirerend effect. De sportieve rivaliteit tussen de jeugdige toptennissers Alcaraz en Sinner. De herontdekking van een fotoboek uit 2016, over de karaktervormende rol van het Basketball-spel voor Barack Obama. De optredens van jazzgiganten Wynton Marsalis en Diana Krall in Amsterdam. Op afstand gezien: de fascinerende wijze waarop zanger-performer Jacob Collier de bezoekers van North Sea Jazz betoverde. [1] En als altijd waren er nieuwe boeken die m’n geest hebben verwend met boeiende verhalen Met name de nieuwe publicaties van Giuliano da Empoli (‘Het uur van de wolven’) en van David van Reybrouck (‘De wereld en de aarde’) maakten indruk. Het is maar een greep.
De persoonlijke inspiratiebronnen en de lichtpunten in de grote buitenwereld roepen in m’n hoofd een beeld op van een open toekomst. En ze voeden mijn durf om te hopen op een voorspoedig en een – in veel opzichten – beter 2026.
[1] ((Dè speech van het jaar is die van Zohran Mamdami. Nog niet gezien? Klik op https://www.youtube.com/shorts/zpztBLmO3a8)
[1] Zijn optreden met het Metropool orkest is terug te zien via deze link https://www.youtube.com/watch?v=xtI1rxEgD-U
