‘Je hoeft niet ziek te zijn om beter te willen worden’. Da’s een opmerking die ik regelmatig in werkbijeenkomsten maak. Meestal volgen er dan wat boeiende reacties. Zoals vorige week, toen iemand vroeg waar deze uitspraak vandaan komt. Nou, heel precies weet ik dat niet. Maar vermoedelijk komt mijn ‘verbeterovertuigjng’ voort uit een optelsom van opvoeding (moeders wijsheid: ‘verbeter de wereld, begin bij jezelf’), verworven kennis en opgedane levenservaring. Hoe het ook zij, altijd is m’n opmerking bedoeld om een impuls te geven aan een zinvolle vervolgactie.
Wat dit laatste betreft is wijlen René Gude een blijvende inspiratiebron: ”Als de natuur geen zin aan het leven geeft en er ook geen hemelse zingevers bestaan, dan kunnen we lekker zelf zin aan het leven geven. Hebben we meteen wat omhanden … Zingeving door onszelf en met elkaar leidt tot huwelijken, vriendenkringen, verenigingen, stichtingen, bedrijven en politieke organisaties. Al die projecten hebben precies de zin die je er zelf aan geeft”, aldus de voormalige Denker des Vaderlands in een boek getiteld: ‘Stand up filosoof’.
Gude werd gezien als een boegbeeld van optimisme, maar hij zag dat zelf anders. Een optimist is in zijn woorden ”eigenlijk een optimeerder: iemand die vindt dat we alle zeilen bij moeten zetten om te verbeteren wat er te verbeteren valt. en die dat juist doet zonder enige garantie dat het daadwerkelijk goed komt.”
Zijn woorden stimuleerden me jaren geleden om de houding van een optimeerder te kiezen. Mijn relaties die deze blogreeks over de innovatie architect volgen, zullen dat herkennen. Want beste mensen, hoe vaak denken wij in onze directe omgeving niet: ‘kom op zeg, dit moet toch beter kunnen!’
